Greshna strast mi go oznachi pochetokot na brakot

Otkako sum dojden ovde, vo Avstralija, se trudam da uzhivam vo zhivotot kolku shto mozham povekje. Go naslediv biznisot na tatko mi i na chichkovcite vo restoranot shto go imame vo Njukasl i vo poslednive sedum godini navistina naporno rabotev. Me pritiskaa da se ozhenam, me zapoznavaa so nashinki od "stari kraj", so ovdeshni, ama mene nikako oko ne mi fakjashe za niedna. Sakav ushte malku da pozhiveam sam i sloboden, da uzhivam vo parite shto gi zarabotuvam so sopstvenata pot i da ne zavisam od nikogo.
Megjutoa, koga ja zapoznav Milka rabotite kako da se izmenija. Taa dojde da raboti vo nashiot restoran po preporaka na nekoj dalechen rodnina na tatko mi. Ni trebashe nekoj shto kje ni gi vodi knigite, ama komu kje mozheme celosno da mu veruvame.

* * *

Na prv pogled taa voopshto ne beshe moj tip. Mirna, povlechena, sramezhliva, so nekoja blaga, prirodna ubavina shto ne mozhesh vednash da ja zabelezhish. Ovde bila rodena i ne znaeshe nishto za Makedonija, pa zatoa uzhivashe vo nashiot restoran, vo druzhbata so nashincite, so nashata hrana, so nashite obichai. Imashe nekoja topla dzvezda, shto se veli, i so tekot na vremeto nekako mi stana mila, prijatna, pa imav obichaj da gi pominuvam pauzite vo nejzinata kancelarija.
- Milke, neshto si mi mnogu mirna, chovek ne mozhe da znae shto ti se krie vo dushata.
- A shto bi sakal ti da znaesh?
- Pa, na primer, dali si slobodna vecherva?
- Najverojatno kje moram prvo da go prasham direktorot.
Beshe naivna, ama na nekoj simpatichen nachin. Otkako izlegovme nekolkupati, sfativ deka e neiskusna, ama deka e podgotvena da probuva novi neshta. Mi se dopagjashe toa shto ne beshe rasipana, a da bidam iskren - i toa shto nemashe nekoe golemo ljubovno iskustvo. Ama koga pochnavme da stanuvame intimni, toa pochna da mi prechi. Beshe neiskusna i povlechena. Edvaj uspevav da ja razbudam strasta vo nea. Se chudev kako mozhela da ispadne takva pokraj onakava majka. Nejzinata majka beshe chista sprotivnost na Milka. Vo ochite i' se chitashe deka pominala mnogu vo zhivotot - beshe samohrana majka, se zbrala duri od Makedonija tuka da si go bara lebot i kasmetot, no po nejziniot izgled chovek nikogash ne bi pogodil kolku godini ima, ili kakvi maki i' se stegaat pod srceto. Izgledashe kako da i' e postara sestra na Milka, i toa onaa pobesnata, pootvorenata, sekogash sredena i doterana. Ednostavno, uzhivav koga shetav so niv dvete po ulica.
Po edna godina reshiv da ja pobaram Milka za zhena. Nemashe beganje, a i navistina mi beshe dojdeno vremeto da se zadomam. Moite roditeli ja obozhavaa zatoa shto beshe krotka, prijatna, sekogash korektna kon niv, velea deka mnogu gi potsetuvala na nashite devojki, iako taa voopshto ne beshe vospituvana vo toj duh, nitu ja imashe pominato mladosta vo nashite kraishta.
Koga otidov kaj niv doma da ja pobaram, kako shto e redot, majka i' prva mi ja otvori vratata:
- Poveli, Zlate, poveli, cvekjevo e za mene?
- Ah, za vas ne mozhev da najdam tolku strasno cvekje, pa reshiv ova da bide za mojata Milka! Dojdov da ja pobaram rakata na vashata kjerka, kako shto e redot.
- E pa, ako e takva rabotata, ajde, da ne gubime vreme...
Mnogu mi beshe interesna taa zhena. Sekogash raspolozhena, polna so nekoj chuden zhar, sekogash dvosmislena vo razgovorot. Se trudev da se vozdrzhuvam koga bev vo nejzino prisustvo, zashto nikogash ne bev nachisto. Ne mozhev da sfatam shto saka da mi kazhe so toj chuden pogled shto go lepeshe vrz mene i koj potoa ne mozhev dolgo vreme da go odlepam od sebe, duri i koga bev so Milka. Edvaj se sozedov i vlegov da ja zavrsham rabotata shto ja imav naumeno.
- Milke, mislam deka ne sme mali da se lazheme. Znaesh po shto sum dojden...
- Zlate, ova go chekav ushte od prviot den koga ti se dadov, so dushata i so teloto. Celoto moe srce kopnee po tebe.
- Pa, mozheshe da mi kazhesh porano.
- Nema porano ili podocna. Zaedno kje bideme do smrtta.
- Mislam deka ti kje bidesh sovrshena sopruga za mene.
- Se' kje napravam shto e vo moja sila za da te napravam srekjen.
- Togash, planiraj ja svadbata!
- Svadba? Ama, jas mislev deka nema da pravime golema ceremonija, jas i nemam mnogu rodnini. Ja imam samo mama...
- Majka ti e povekje od dovolna. Ama, ne' znaesh nas Trpevci, nie sme ti golemo semejstvo, a i majka mi i tatko mi sakaat da te vidat vo belo, kako vistinska nevesta. Ne znaesh kolku rodini viknale ovde, kje se zaberat do Avstralija duri od Makedonija.
- Ako e taka, kje pravime svadba. Da bidam iskrena, i jas otsekogash se zamisluvav kako nevesta, vo belo, a sega navistina go imam i princot.
Dogovorivme se' kako shto beshe redot, a za podgotovkite ostanuvaa ushte dve nedeli. Milka vekje dojde da zhivee kaj mene - nie imame ogromna kukja, moite odvoija cel kat za nas. No, Milka kako preku nokj da se izmeni. Celata beshe kako zagubena. Postojano samo mi veleshe:
- Zlate, ne mozham da veruvam deka ova mi se sluchuva. Deka konechno go najdov...
- Ajde, Milke, ne zamajuvaj me. Tuku dojdi malku da se pomiluvame...
- Ne mozham, nekako premnogu sum vozbudena.
Beshe chudna taa moja Milka - mnogu skromna, vozdrzhana. Mene mi trebashe nekoja strasna zhena, koja kje mozhe da ja vpie vo sebe seta strast shto ja nosev vo dushata. Nekoja nenasitna dusha, kako majka i'. Barem taka mi se chineshe. Se teshev deka po svadbata, otkako kje bideme postojano zaedno, konechno kje se opushti. Dotogash imav pominato najrazlichni zheni i, da bidam iskren kon sebe, vo sporedba so niv Milka beshe angel.
Na denot na venchavkata bev celosno pozitiven, duri i nesvesen za toa shto se sluchuvashe okolku mene. Pa chovek ednash vo zhivotot se zheni, zar ne? Sepak, koga vo eden mig poglednav kon Milka, kako da vidov solzi vo nejzinite ochi. Otkako dojdovme beshe nekako zagubena, kako da ne znaeshe shto i' se sluchuva.
- Shto ti e, Milke? Zar kje plachesh na sopstvenata svadba?
- Pa, od radost placham.
No nekako ne i' veruvav. Beshe studena i povlechena. Ednash ne se pushti da zaigra so mene. A zatoa, pak, majka i' beshe "glavnata dzvezda" na vecherta. Se razbira, majka kako majka, se raduvashe za radosta na kjerka si, ama Suzana si beshe takva po priroda. Mi se chini deka so nea izigrav najmnogu valceri. Sekogash beshe raspolozhena da mi vleta vo pregratka.
Malku po malku, poleka se opivme. Edno vreme ja snema od salata. A bidejkji Milka sedeshe zamisleno na svoeto mesto, jas izlegov na malku vozduh, i samiot zagrean od atmosferata i od alkoholot. Na balkonot ja zateknav Suzana, koja "edvaj se drzheshe".
- Suzana, kako vi se dopagja svadbata?
- Nemam nikakvi zabeleshki, zar ne se gleda?
- Dali ste raspolozhena za ushte eden tanc, moram da priznaam deka ne znaev deka imam tolku talentirana baba.
- Ovde li?
- Zoshto da ne?
Taa rechisi avtomatski se prepushti vo moite pregratki. Jas edvaj ja dodrzhuvav - nozete poleka kako da mi otkazhuvaa, kolku od zamor i od vozbuda tolku i od alkoholot, ama vo eden mig se navednav kon nea i usnite ni se spoija. Taa ne se pomrdna, i jas ushte povekje se prilepiv za nea.
- So tebe trebashe da se ozhenam namesto so kjerka ti.
No, togash me viknaa vo salata, zashto beshe doshol redot mladencite da go odigraat prviot valcer. Edvaj se pribrav i se upativ vo pregratkite na Milka. Ne mozhev da ne ja sporedam so nejzinata majka. Dali taa kje nauchi da ja razbudi svojata strast kako majka i'? Kako kje zhiveam so nea ako e olku stegnata i studena, si mislev vekje zemen od alkoholot.
Shtom tancot zavrshi, povtorno so pogledot ja pobarav Suzana, a taa samo mi namigna i ja napushti salata. Otidovme vo sobata shto mi beshe rezervirana za prvata brachna nokj. Ne uspeavme da stasame ni do krevetot. Se "grabnavme" ushte vo hodnikot. Od Suzana letaa iskri na strast i na toplina. Ja baknuvav strasno po razgolenoto telo, celiot izbezumen.
Vekje beshe docna koga malku se sozedovme, "beljata" beshe napravena, shto se veli. Se potsredivme malku i izletavme od sobata sekoj vo svojot pravec.
Koga se vrativ vo salata Milka se' ushte beshe mrachna i povlechena vo sebe. Ne me ni prasha kade bev. Vecherta si legnavme premoreni od ceremonijata. Ne navaluvav da vodime ljubov zatoa shto bev premnogu pijan i mozheshe da se zanesam i da pomislam deka sum so Suzana, a na Milka kako da i' odgovarashe toa.
Duri slednoto utro se osvestiv i pochnav da se prisetuvam shto napraviv. Ne znaev kako kje i' poglednam v ochi na Suzana, a ushte povekje na Milka, koja me gledashe so tolku mil pogled poln so ljubov i razbiranje. Suzana mi se javi ushte slednoto utro, so nekoj glupav izgovor. Me prekolnuvashe da molcham za toa shto se sluchi prethodniot den, se vadeshe na alkoholot, se zakolnuvashe deka nikogash nemala namera da i' go unishti zhivotot na svojata kjerka i deka ne znae shto bi se sluchilo koga Milka bi doznala. Iskreno, i jas se chuvstvuvav taka, iako potajno posakuvav Milka barem malku da beshe "metnata" na majka si.
Na pochetokot potsvesno povtorno ja posakuvav Suzana. Shtom kje legnev navecher so Milka, se' nejziniot lik mi doagjashe vo mislite. No po nekolku meseci, koga malku se naviknavme eden na drug, Milka stana poinakva. Beshe svesna za moite potrebi i se trudeshe da ja zadovoli mojata neskrotliva strast. A so tekot na vremeto i samata pochna da uzhiva. Pochna prva da me zaveduva navecher, da me tera "porano da si legneme". Duri togash sfativ kolku mi beshe predadena i kolku beshe podgotvena da napravi se' za da me napravi srekjen, pa duri i po cena da ja smeni svojata priroda. Sepak, morav da priznaam deka e nekako izmeneta. Stana pootvorena vo odnosite so lugjeto, pospontana, poprirodna. Duri i majka i' go zabelezha toa.
So Suzana i ponatamu chesto se gledavme, no nikogash povtorno kako onoj pat. Taa tajna ostana zakopana megju mene i nea.

* * *

A sega, po dve godini od svadbata, koga znam deka Milka nosi moe dete, nema posrekjen chovek od mene. Sega sfakjam deka trpenieto e lek za se' i deka chovek sosem se osloboduva od site svoi stravovi i frustracii duri koga kje bide siguren vo iskrenite nameri na drugiot. Najverojatno taka i Milka "celosno i bez vozdrshki" mi se prepushti duri otkako stana sigurna vo moite nameri kon nea. Dotogash kako navistina da ne beshe sigurna deka toa shto i' se sluchuva so mene e stvarnost.
Dlaboko vo sebe vechno kje se kaam i kje si preflam za toa shto ja zagubiv kontrolata tokmu na denot na sopstvenata svadba, i toa so majkata na mojata zhena, no ete - i toa se pokazha kako dobra zhivotna lekcija. Denes konechno mi e jasno deka strasta ne e iracionalna zhelba, tuku prodolzhenie i izraz na najdlabokite chuvstva, i deka tie edno bez drugo ne mozhat i ne traat.