|
|
Pokazhav slabost pred
mladosta i ubavinata
 Zhiveam
zhivot na spokoen sredovechen mazh i zadovolen sum od toa
shto mi go donese zhivotot. Uspeshen sum vo rabotata, imam
privaten biznis, najdobra sopruga na svetot i dva
prekrasni sina. Postariot, Mark, vekje se ozheni i sega go
chekam svoeto prvo vnuche, a pomladiot, Ivan, se’ ushte
studira. Se’ na se’, za sebe smetav deka sum uspeshen
chovek shto uspeal vo zhivotot, se’ dodeka pred shest
meseci ne se pojavi Suzi. Koj bi pomislil deka zhivotot bi
mozhel da mi bide na rabot poradi devojka shto e dostojna
za mojot sin, a ne za zrel mazh kako mene. No, kako i
ljubovta, i strasta i privlechnosta se iracionalni duhovni
sostojbi koi barem ednash vo zhivotot mozhat sekomu da mu
go smenat pravecot na zhivotot.
* * *
Se’ pochna so prikaznata na zhena mi...
- Slushaj, Boshko, nashiot Ivan ima nova devojka, nekoja
Suzi. Malechkata go vrti okolu maliot prst. Voopshto ne mi
se dopagja.
- Ne bidi takva, Vesna. Od kade ti se tie predrasudi?
- Mislam deka nashiot sin e izluden po nea.
- Dobro, kje bide zanesen nekoe vreme pa kje mu pomine.
Vazhno e da uchi.
- Pa i na toa pole ne e mnogu sjaen. Se’ ima zapostaveno.
No povekje se plasham da ne strada poradi nea.
- Dusho, mislam deka preteruvash. Premnogu zashtitnichki
si postavena kon nego.
Taa vecher Ivan se vrati docna. Jas vekje spiev, zatoa
shto gi imav ispieno svoite tableti bez koi so godini ne
legnuvam zashto vo sprotivno ne kje mozhev oko da sklopam,
ama Vesna beshe budna. Izgleda deka Ivan beshe pijan - od
alkohol i od ljubov. Slednoto utro Vesna mi se obrati
zagrizheno:
- Ti rekov deka taa malechka kje mu go skrshi srceto.
Pochna i da se zapiva.
- Kje mu pomine, ne grizhi se. Pa site nie sme gi minale
tie fazi od zhivotot.
Po nekolku denovi, koga navidum rabotite stivnaa, Ivan mi
reche deka devojkata, Suzi, mu se javila da i’ ja vrati
jaknata shto i’ ostanala vo negoviot avtomobil taa kobna
vecher koga se razdelija, ama deka nemu ne mu pagja na um
da se pojavi pred nea.
- Pa dobro be, sine, prati nekoj drug, zamoli go brat ti.
- Vekje go prashav, ama ima obvrski, a mama ne bi ja
prakjal zashto sum ubeden deka kje si gi iskubat kosite.
Bi mozhel li ti da go napravish toa, te molam?
Taka ja zapoznav Suzi. Pred da odam na rabota pominav od
kaj nea na adresata shto mi ja zapisha Ivan.
- Aha, ti si tatko mu na Ivan?
I’ ja podadov jaknata i sakav da si otidam, koga taa me
povleche za raka.
- Prichekaj, bi sakala da ti raskazham shto se sluchi
megju mene i Ivan, da ne mislish deka sum nekoja veshterka.
- Slushaj, nemam vreme, a i toa ne e moja rabota.
Za mig ochite i’ se napolnija so solzi i morav da ja
soslusham. Beshe mnogu smela, vednash mi se obrati na ti,
a samo shto beshe izlezena od pod tush, zamotana samo vo
krpa shto ja pridrzhuvashe so ednata raka. Vistinsko
slatko iskushenie!
- Sakam da znaesh deka ne sum losha. Jas go sakam Ivan,
ama toj e ushte dete. Mene mi treba zrel mazh, chovek na
kogo kje mozham da smetam, nekoj shto kje mi ponudi
sigurnost. Me razbirash?
Izletav od nejziniot dom kolku shto mozhev pobrzo. Ne
mozhev da se vozdrzham od privlechnosta shto ja
pochuvstvuvav kon taa mlada, polugola devojka. Pa taa
beshe poraneshna devojka na mojot sin!
Ne pominaa ni dva dena, a povtorno ja sretnav vo kafuleto
vo blizina na mojata firma kade shto imav obichaj da odam
na pauza.
- Kje me ponudish li i mene so kafe i so nekoe pechivo?
Si naracha i sedna direktno na mojata masa.
- Kako e Ivan? Kade e sega?
- Otide vo Pert, na razmena na studenti.
- Ah, vie bogatite, a neshto ne vi odi spored planot,
lesno ja menuvate okolinata, za da si olesnite na
dushichkata.
- A ti, rabotish li?
- Studiram, no povremeno i podrabotuvam honorarno za da
skrpam kraj so kraj. Roditelite mi se razvedeni i nemaat
vreme da mislat na mene ili da me vkluchat vo nivnite
planovi. Mi prakjaat pari povremeno, ako se setat,
najverojatno poradi grizha na sovesta.
Toj den ja dozhiveav vo sosem poinakvo svetlo. Mi padna
zhal za nea - vednash se postaviv zashtitnichki kon
nejzinata sudbina. A beshe tolku mlada i preubava! Se
razbira, malechkata ne beshe naivna, beshe zabelezhala
kakov vpechatok mi imashe ostaveno. Mi se doblizhi
premnogu blisku i rechisi pochna da mi shepoti:
- Me razbirash sega koga ti velam deka Ivan e premlad za
mene? Osven toa, bevme premnogu razlichni. Toj e mazen i
galen mladich, komu mu bilo ovozmozheno se’ vo zhivotot, a
jas taa sigurnost nikogash ne sum ja imala. Zatoa mi e
potreben mokjen mazh, siguren vo sebe...
Edvaj uspeav da stanam i da izbegam od nea. Vekje
pochnuvashe da vlijae vrz mene. Ja vidov i sledniot den, i
toj po nego. No chetvrtiot den ja nemashe, a jas, budala,
ne mozhev da se vozdrzham i se upativ pravo kaj nea doma.
- Dojde?! - vikna vozbudena i mi se frli vo pregratka.
Od toj mig stanavme ljubovnici. Dodeka bev so nea se’
beshe prekrasno, no shtom kje se vratev doma mi se
javuvashe chuvstvo na beskrajno kaenje i grizha na sovesta.
Kako da ne mi vleguvashe v glava deka se pletkam so
poraneshnata devojka na mojot sin. Nikogash prethodno
nemav napraveno preljuba, nitu pak mi padnalo na um da ja
izneveruvam zhena mi. Se ozheniv so Vesna od ljubov i taa
ljubov se’ ushte trae, vo nitu eden mig ne sum se
pokolebal vo nejzinata iskrenost i sila. No Suzi od den na
den mi stanuvashe se’ povazhna, budeshe vo mene nekoi
chuvstva shto odamna gi imav zaboraveno - so nea dozhiveav
vtora mladost. Seto slobodno vreme go minuvav so nea, ja
razgaluvav, i’ smisluvav najrazlichni iznenaduvanja. Ja
dokazhuvav svojata mashkost i mokjnost pred edno devojche,
ja tretirav kako zhena. Duri se plashev od nejzinite
neogranicheni mokji na vlijanie. Na pochetokot i taa
izgledashe srekjna i zadovolna, no kako shto minuvaa
mesecite stana se’ poprebirliva i pochna da mi postavuva
ultimatumi, da me bombardira so najrazlichni prashanja.
Ni na son ne pomisluvav deka mene kje mi se sluchi vakvo
neshto. Bev ubeden deka tie raboti se sluchuvaat samo na
filmovi.
- Ako me sakash, zoshto ne minuvash povekje vreme so mene?
Se plashish zhena ti da ne doznae za nashata vrska? Kogo
go sakash povekje, mene ili nea?
- Ne bi sakal Vesna da strada, a da ne zboruvame za Ivan.
Za nego toa bi bil golem udar.
- I jas imam prozhiveano mnogu neprijatni udari od
zhivotot i, kako shto gledash, se’ ushte sum normalna.
Sakam da mu pokazham na svetot kolku se sakame, da
izlezeme vo javnosta bez strav i kaenje. Se umoriv od toa
da ti bidam tajna ljubovnica.
Ja miluvav i ja ubeduvav deka mora da bide trpeliva. Ne
sakav da se odvojam od nea, ama i ne bev podgotven da se
otkazham od moeto semejstvo. Bev kako magjepsan od nea. No
eden den Suzi me dovede do svrshen chin, znaeshe taa kako
da dojde do toa shto go saka, bez kompromisi.
Mi se javi eden petok od nekade nadvor od gradot, kade
shto iznajmila soba i mi reche deka me cheka tamu.
- Zoshto si otishla tolku iznenadno?
- Zatoa shto ti nikogash nema samiot da se reshish. Ako me
izbirash mene kje dojdesh ovde, ako ne se pojavish toa kje
znachi kraj!
Taa chudna ljubov shto ja chuvstvuvav kon nea napravi rob
od mene - vednash vlegov vo avtomobilot i se upativ kon
nea. No, vo megjuvreme neboto kako da se otvori. Celiot
toj den beshe vo navestuvanje na letna lunja. Naednash
zagrme i se isturi poroen dozhd, kako shto obichno se
sluchuva vo zimskite periodi, iako beshe samo pochetok na
juni. Avtomobilot mi otkazha na eden sviok, a mobilniot mi
beshe prazen - go bev zaboravil polnachot i ne mozhev
nikomu da se javam. Uspeav da dopeshacham do najbliskiot
motel. Se obidov da pobaram pomosh za avtomobilot, nekoj
shto bi go izvlekol, ama nemashe nikakvi izgledi za takvo
neshto do sledniot den. Zedov soba vo motelot i legnav da
se odmoram. Srceto silno mi chukashe, bev nekako chudno
voznemiren - dali od situacijata vo koja se bev nashol, ne
bev do kraj svesen kade odam i shto kje znachi toa za
ponatamoshniot tek na mojot zhivot. Me preplavija emocii,
pochnav da se dvoumam dali postapuvav pravilno. Bev
prepushten samiot na sebe i na svoite rasuduvanja. Ne gi
nosev apchinjata za spienje i ne mozhev da se smiram, pred
da padnam vo nekoj vid delirium. Ja sonuvav zhena mi -
ista, a mlada kako pred dvaeset i pet godini koga se
zapoznavme i koga so edni prijateli isto vaka zaglavivme
vo edno nevreme. Isto kako i sega, naletavme na eden
krajpaten motel i iznajmivme dve sobi. Toa beshe prvpat da
bideme tolku bliski. Tokmu taa vecher prvpat otkako se
poznavavme vodevme ljubov. Poleka pochnaa da mi se meshaat
vreminjata, nastanite, zhena mi dvaeset i pet godini
pomlada, pa ista kako sega me gleda so nekoja chudna
nasmevka na liceto...
Slednoto shto go sfativ za sebe e deka se naogjam vo
bolnichka soba. Poglednav okolu sebe i gi vidov zhena mi i
moite sinovi.
- Shto se sluchi?
- Dozhivea infarkt. Mina teshki momenti, no najteshkoto
pomina. Sega bi trebalo se’ da bide vo red. Samo da ne se
zamoruvash.
Ja poglednav Vesna.
- Ve napushtiv, - rekov mislejkji deka na kratko go
napushtiv ovoj svet, a za malku i niv.
- Znam, dusho, ama sega se vrati.
- Da, ljubov moja, se vrativ.
* * *
Toa beshe se’ shto rekov. Zhivotot ima chudni planovi za
nas. Mozhebi i jas otidov predaleku i gi previdov
granicite na sopstvenite mozhnosti. Mozhebi ne trebashe da
posegnuvam po zabranetoto ovoshje, barem ne vo ovoj period
od zhivotot. Vo sekoj sluchaj, jas bev losh primer za Suzi
- devojkata definitivno nemashe da ima svetla idnina ako
planirashe jas da bidam del od nea. Se zadrzhav vo
bolnicata cela nedela, a potoa doma lezhev na domashna
nega. Suzi ne se javi nitu ednash - sigurno ja sfatila
porakata, iako prvichno toa ne beshe mojata namera.
Mozhebi sepak chekashe na mene. No reshiv da ne i’ se
javuvam, i taka nemashe nishto da izleze na podobro ako
pochnev da se objasnuvam.
Ottogash pominaa dva meseca. Sin mi se vrati od studii i
ochigledno Suzi e vekje zaboravena prikazna za nego. A jas,
ete, morav da dozhiveam infarkt za da sfatam deka moeto
srce ne e dovolno silno za takva strast vo koja se bev
vpushtil nesvesno. Chovek nikogash ne znae koga kje go
zanese migot, no sekogash treba da znae kade mu e mestoto.
A moeto mesto e definitivno pokraj zhenata na mojot zhivot
- Vesna.
|
| |
|
New Page 3
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Pisma do Urednikot
Letter to the Editor |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
